Επειδή είμαστε αεροπορικό φόρουμ, πολλές φορές δεν παύει να με εκπλήσσει η απλοϊκότητα με την οποία εκφράζονται κάποια ερωτήματα. Όπως και η απροθυμία να κάνουμε μία αναζήτηση στις πηγές και να απαντηθεί το ερώτημά μας.
Τέλος πάντων, θα απαντήσω (τραβάτε με κι ας κλαίω

, και με τη βοήθεια του chatGPT).
Η διάρκεια 300 ημερών είναι εκτίμηση από την ίδια την P&W σε συνεργασία με τις ρυθμιστικές αρχές και τους πελάτες. Βασίστηκε σε παράγοντες όπως η έκταση των απαιτούμενων επιθεωρήσεων, οι περιορισμοί δυναμικότητας των κέντρων συντήρησης και η διαθεσιμότητα ανταλλακτικών.
Η καθυστέρηση οφείλεται, συνδυαστικά και σωρευτικά, επειδή γίνονται:
-Ειδικοί μικροσκοπικοί έλεγχοι σε
κάθε πτερύγιο
κάθε κινητήρα. Και στον μεγάλο «ανεμιστήρα», και στον συμπιεστή και στην τουρμπίνα, δηλαδή σε μερικές
εκατοντάδες πτερύγια.
-
Αποσυναρμολόγηση όλου του κινητήρα και αποστολή σε εξειδικευμένα MRO. Το δίκτυο της Pratt & Whitney δεν επαρκεί για να εξυπηρετήσει τον τεράστιο αριθμό κινητήρων, με αποτέλεσμα ουρές και μεγάλες καθυστερήσεις. Ελάχιστα MRO μπορούν να αναλάβουν αυτή την εργασία.
-
Έλλειψη ανταλλακτικών. Το γνωστό πρόβλημα της της αεροπορικής εφοδιαστικής αλυσίδας.
Στην παραπάνω διαδικασία υπάρχουν και «νεκρές», ενδιάμεσες μέρες που περιλαμβάνουν μεταφορές, γραφειοκρατία, αναμονές για ανταλλακτικά ή απλώς τη σειρά τους.
Μετά τις 300 μέρες, ο κινητήρας δεν είναι «καινούργιος», γιατί έχει ιστορικό χρήσης και μερικά από τα εξαρτήματα συνεχίζουν να χρησιμοποιούνται. Δεν είναι ακριβώς «overhauled», γιατί η διαδικασία αυτή δεν περιλαμβάνει πάντα πλήρη γενική επισκευή με overhaul όλα τα components. Στην πράξη, θεωρείται ένας «restored to airworthy» κινητήρας, πράγμα που απαιτεί νέο CRS (Certificate of Release to Service).
Δείτε και εδώ
Current figures show about 670 PW1000G-powered Airbus A220s, A320neo-family, and Embraer E-Jets on the ground for at least 30 days—a 6% increase since Aug. 1
aviationweek.com